Najważniejsze cechy tego stylu to mocne oczy, spokojna cera i kontrolowana forma
- Najmocniej pracują oczy: kreska, rzęsy i optyczne powiększenie spojrzenia.
- Cera jest raczej matowa lub półmatowa, bez ciężkiego konturowania i bez nadmiaru rozświetlacza.
- Usta zwykle schodzą na drugi plan i najczęściej mają odcień nude, różu albo delikatnej brzoskwini.
- Styl można prowadzić w dwóch kierunkach: bardziej mod, graficznie i teatralnie, albo łagodniej, w wersji glamour.
- Najważniejsza jest precyzja, bo przy tym looku każdy nadmiar od razu widać.
Trzy odmiany stylu, które warto odróżnić
Ja zwykle rozdzielam retro z lat 60. na trzy warianty, bo każdy daje inny efekt na twarzy. Jeśli potraktujesz je jak jeden worek z napisem „vintage”, łatwo uzyskać makijaż zbyt kostiumowy albo po prostu niespójny.
| Wariant | Co robi na oczach | Cera i usta | Kiedy sprawdza się najlepiej |
|---|---|---|---|
| Mod / Twiggy | Grafikę buduje kreska, wyraźne załamanie powieki i mocne dolne rzęsy | Cera gładka, matowa; usta neutralne, często jasne | Sesja, impreza, stylizacja inspirowana modowym retro |
| Soft glamour | Cienki wing, dużo tuszu, mniej ciężka linia załamania | Delikatny róż lub nude na ustach, policzki tylko lekko muśnięte | Na co dzień, na randkę, na wesele, gdy chcesz retro bez przesady |
| Bardot twist | Smukła kreska, miękki cień przy zewnętrznym kąciku, bardziej zmysłowy charakter | Usta mogą być trochę mocniejsze, ale nadal nie dominują | Gdy chcesz podkreślić rysy, ale nie kopiować dokładnie Twiggy |
To rozróżnienie jest ważne, bo inaczej dobierasz kreskę, długość rzęs i siłę ust. Z tego powodu w kolejnym kroku pokażę Ci nie tylko sam proces, ale też sposób, w jaki ja dopasowuję go do twarzy.
Jak odtworzyć ten makijaż krok po kroku
Najbezpieczniej zacząć od oczu, bo to one budują cały charakter stylu. Przy tym looku lubię pracować etapami: najpierw baza, potem kształt oka, dopiero na końcu rzęsy i usta. Dzięki temu łatwiej utrzymać symetrię i nie przesadzić z ilością produktów.- Przygotuj matową, ale nie przesuszoną bazę. Wyrównaj koloryt lekkim podkładem albo kremem BB, a strefę T przypudruj cienką warstwą. W latach 60. cera nie była glow-heavy, więc rozświetlacz zostaw raczej na inny makijaż.
- Zaznacz powiekę prostym, jasnym cieniem. Może to być odcień waniliowy, kość słoniowa, bardzo jasny beż albo delikatny pastel. Chodzi o czystą powierzchnię, na której kreska będzie wyraźna.
- Ustal załamanie powieki wyżej niż naturalnie. Technika cut crease polega na narysowaniu i optycznym podniesieniu linii załamania powieki, żeby oko wydawało się większe i bardziej otwarte. To właśnie ten detal daje najbardziej modowy efekt.
- Dorysuj cienką kreskę eyelinerem. Zaczynaj przy linii rzęs i prowadź ją płynnie ku zewnętrznemu kącikowi. Nie musi być ekstremalnie gruba. W praktyce lepiej wygląda linia precyzyjna niż ciężka i rozlana.
- Dodaj rzęsy, które naprawdę robią robotę. Jedna para dobrze dobranych kępek albo pasek rzęs o długości około 10-14 mm zwykle wystarcza. Przy bardziej wyrazistej wersji możesz dołożyć pojedyncze włoski albo dorysować dolne rzęsy cienkim pędzelkiem i eyelinerem.
- Ułóż brwi, ale nie zrób z nich głównego bohatera. W tym stylu brwi są raczej czyste, lekkie i lekko zarysowane. Zbyt ciężki łuk odciąga uwagę od oczu.
- Zakończ ustami i policzkami. Na policzki wystarczy odrobina różu, a na usta najlepiej działa róż, nude albo miękka brzoskwinia. Jeśli oczy są bardzo mocne, usta powinny zejść o jeden poziom niżej.
Jeśli chcesz, żeby efekt wyglądał bardziej jak klasyczne zdjęcie z epoki, zamiast ostrego kontrastu wybierz łagodniejszą linię i bardziej kremowe produkty. To drobna zmiana, ale bardzo poprawia spójność całego makijażu.
Jak dopasować go do kształtu oczu i wieku skóry
Retro oko nie wygląda tak samo na każdej twarzy i właśnie tu najczęściej pojawia się rozczarowanie. Ja zawsze powtarzam, że ten styl nie wymaga idealnie dużych oczu, tylko dobrego ustawienia proporcji. W praktyce oznacza to lekkie modyfikacje, nie rezygnację z całego pomysłu.
| Typ oczu lub skóry | Co działa najlepiej | Czego unikać |
|---|---|---|
| Opadająca powieka | Cieńsza kreska, której ogon wychodzi bardziej na bok niż do góry; linia załamania wyżej niż naturalnie | Bardzo gruba kreska i ciężkie przyciemnienie całej ruchomej powieki |
| Małe oczy | Jasna powieka, subtelna kreska i jasna linia wodna oka; rzęsy w kilku punktach, nie na całej długości | Ciemna obwódka wokół całego oka i zbyt długie dolne rzęsy |
| Głęboko osadzone oczy | Wyższe ustawienie załamania, cienka kreska i lekki kontrast między powieką a cieniem | Bardzo ciemny cień na całej ruchomej powiece |
| Powieka monolid | Wyraźna, prowadzona na otwartym oku linia załamania i precyzyjna kreska przy rzęsach | Zbyt delikatny kontur, który „znika” po otwarciu oka |
| Dojrzała skóra | Miękka formuła, mniej warstw, mat bez efektu kredy, rzęsy raczej dobrze rozdzielone niż ekstremalnie ciężkie | Suche, pyliste cienie i nadmiar pudru |
Właśnie dlatego nie traktuję tego looku jak szablonu. Na jednej twarzy najlepszy będzie wariant Twiggy, na innej lepiej zagra bardziej miękki, wydłużony cat eye. I to prowadzi prosto do kolejnej kwestii: co najczęściej psuje efekt, nawet przy dobrych kosmetykach.
Jakie błędy najczęściej psują efekt
Ten styl wydaje się prosty, ale w praktyce bardzo łatwo go przeciążyć. Najczęściej nie chodzi o brak umiejętności, tylko o złe proporcje albo użycie zbyt wielu współczesnych trików naraz.
- Za dużo rozświetlenia. Blask na całej twarzy od razu przesuwa makijaż w stronę nowoczesnego glow, a nie retro.
- Za ciężki kontur. Lata 60. lubiły świeżość i lekkość. Mocne modelowanie policzków zmienia charakter looku.
- Gruba, niedokładna kreska. Tu liczy się precyzja. Jeśli kreska jest miękka, ale rozlana, efekt traci modowy charakter.
- Zbyt długie dolne rzęsy. Mają wyglądać graficznie albo lekko sugestywnie, a nie teatralnie do przesady.
- Przyciemnione, bardzo mocne brwi. Dziś to częsty błąd, bo odruchowo chcemy zrobić „pełną oprawę” twarzy. W tym makijażu brwi mają wspierać oczy, nie je przytłaczać.
- Głębokie, ciemne usta przy mocnych oczach. Oczywiście można tak zrobić, ale wtedy łatwo wyjść z klimatu lat 60. i wejść w zupełnie inny styl.
Gdy ktoś pyta mnie, dlaczego jego wersja wygląda zbyt przebranieowo, prawie zawsze wskazuję jeden z tych punktów. Zazwyczaj wystarczy odjąć jeden mocny element, żeby makijaż nagle zaczął oddychać.
Jak nosić ten styl dziś, żeby wyglądał świeżo
Współczesna wersja retro nie musi być wierną rekonstrukcją. Ja często wolę look inspirowany latami 60. niż dokładne odtworzenie historyczne, bo wtedy makijaż lepiej pasuje do codzienności, ubrań i oświetlenia. Najlepiej działa zasada jednego mocnego akcentu.
- Jeśli chcesz postawić na oczy, wybierz matową powiekę, cienką kreskę i jedną warstwę dobrych rzęs.
- Jeśli chcesz wersję na dzień, zmiękcz linię eyelinera brązem albo grafitowym cieniem i zostaw usta w odcieniu różu nude.
- Jeśli makijaż ma być na wieczór, dodaj trochę większą symetrię kreski i bardziej wyraziste rzęsy, ale nie dokładaj trzeciego mocnego elementu.
- Jeśli skóra jest sucha, zastąp ciężki puder lekkim utrwaleniem tylko tam, gdzie naprawdę trzeba.
- Jeśli lubisz bardziej nowoczesny efekt, możesz dodać satynowe wykończenie ust, ale oczy zostaw w retro ramie.
To właśnie ta elastyczność sprawia, że styl z lat 60. ciągle wraca. Nie potrzebuje pełnej stylizacji z epoki, żeby działać. Wystarczy, że zachowasz jego logikę: oczy są centrum, cera jest tłem, a reszta ma podkreślać, nie konkurować.
Co warto mieć w kosmetyczce, jeśli lubisz ten kierunek
Do tego typu makijażu nie potrzebujesz wielkiej kolekcji produktów. W praktyce lepiej sprawdza się kilka dobrze dobranych rzeczy niż pół szuflady przypadkowych kosmetyków. Ja układałabym taki zestaw w sposób bardzo prosty.
- czarny eyeliner w pisaku, żelu albo kredce o dobrej trwałości,
- jasny matowy cień do powiek,
- jeden ciemniejszy cień do budowy załamania, najlepiej w chłodnym brązie albo grafitowym odcieniu,
- tusz zwiększający objętość,
- rzęsy w pasku albo pojedyncze kępki,
- szczoteczka do brwi i lekka kredka lub żel do ich uporządkowania,
- róż w odcieniu pudrowego różu, koralu albo delikatnej brzoskwini,
- pomadka nude, różowa lub lekko beżowa.
Jeśli mam wskazać jeden element, który robi największą różnicę, to są nim rzęsy. Dobrze dobrane potrafią od razu przenieść makijaż w odpowiedni klimat, nawet jeśli reszta jest bardzo prosta. Dlatego w tej estetyce rzęsy i brwi warto traktować równie poważnie jak sam eyeliner.
Co zostawić z lat 60., gdy chcesz tylko lekki retro akcent
Najbardziej praktyczny wniosek jest taki: z całego stylu nie trzeba brać wszystkiego. W codziennym makijażu często wystarczy sama graficzna kreska, jasna powieka i dobrze uporządkowane rzęsy, żeby uzyskać czytelne nawiązanie do tej dekady. Jeśli chcesz pójść dalej, dołóż jeszcze delikatnie rozdzielone dolne rzęsy albo bardziej wydłużony kącik zewnętrzny.
Ja właśnie tak lubię pracować z retro. Nie kopiuję całej epoki, tylko wybieram z niej to, co nadal wygląda dobrze na współczesnej twarzy. W przypadku lat 60. tym, co najlepiej zostawić, są oczy, precyzja i kontrolowana prostota, bo to one nadają temu makijażowi charakter bez zbędnej dosłowności.
